De oorzaak van al het lijden is volgens de Tibetaans Boeddhistische opvatting terug te voeren op onwetendheid. Onwetendheid is samen met begeerte en aversie de drie bronnen van lijden.

  De Drie bronnen van lijden worden ook wel gesymboliseerd door drie dieren. Deze staan afgebeeld in de as van het Tibetaanse levenswiel. Ze gelden als de hoofdoorzaken van wind-, gal- en slijmziekten:

Alles wat natuurlijk is, bestaat uit dezelfde elementen. De viif elementen van de Tibetaanse geneeskunde zijn: aarde, water, vuur, wind en ruimte (ether). Deze elementen bezitten de volgende kwaliteiten of medicinale eigenschappen:

Het element Ether (ruimte) dringt door in de andere elementen en is verantwoordelijk voor de vermenging van de smaaksoorten. Overeenkomstig het samenwerken van de eigenschappen bestaan er verdere onderverdelingen. De zoete smaak bijvoorbeeld: zoet-zuur, zoet-bitter, zoet-zout, zoet-scherp, zoet-wrang.

De zes smaaksoorten en de acht potenties zijn van groot belang voor de samenstelling van geneesmiddelen.  De Tibetaanse geneeskunde onderscheidt 84.000 verstoringen bij 404 ziektentypes, die onder andere als volgt geclassificeerd worden:

- 101 ziekten die karmisch bepaald zijn en met de dood eindigen als ze niet behandeld worden.
- 101 ziekten van het huidige leven, die gewoonlijk met geneesmiddelen genezen kunnen worden. 
- 101 ziekten die door geesten worden veroorzaakt; hieronder vallen veel zenuwziekten.
- 101 ziekten van oppervlakkige aard, die door goede voeding en het juiste gedrag te genezen zijn.

Voor een arts zijn meerdere manieren beschikbaar om tot een diagnose te komen.

Van alle soorten diagnostiek is de meest toegepaste en duidelijkste de polsdiagnostiek. Daarbij worden beide polsen van de patiënt met drie vingers gevoeld. Een goede arts dient minstens twaalf verschillende polsslagen te kunnen onderscheiden. 
Met de drie middelste vingers voelt hij de pols van de arteria radialis. De wijsvinger drukt alleen op de huid, de middelvinger tot in het vlees en de ringvinger tot op het bot. 

Bij een mannelijke patiënt houdt de arts met zijn rechterhand de linkerpols vast (bij vrouwen zitten hart- en longenpolsslag net andersom):
- De wijsvinger beoordeelt het lichaam boven het hart inclusief de huid, het hart, de dunne darm en het element vuur'.
- De middelvinger beoordeelt het middelste lichaamsgedeelte inclusief de spieren, het bloed, tumoren en abcessen, evenals de milt, de maag en het element 'aarde'.
- De ringvinger beoordeelt het onderste lichaamsgedeelte inclusief de botten, de linkernier, de testikels en het element water'. 

De linkerhand van de arts op de rechterpols van de patiënt:
- De wijsvinger beoordeelt de longen, `wind'-verstoringen, de dikke darm en het element `metaal'.
- De middelvinger beoordeelt de lever, de gal, `gal'-verstoringen en het element `hout'.
- De ringvinger beoordeelt de rechternier, 'slijm'-verstoringen, blaas en het element `water'.

De tongdiagnostiek is onnauwkeurig en wordt alleen als aanvulling gebruikt:
- Bij windziekten: de tong is droog en rood, met puistjes langs de rand. 
- Bij galziekten: de tong is geel beslagen, alles smaakt bitter.
- Bij slijmziekten: de tong is vochtig, grijs beslagen.